Een kijk­je in het werk van… Step­ha­nie Han­sen, lo­go­pe­dist bij Huis voor Lo­go­pe­die

Hoe zou jij jouw werk als logopedist uitleggen aan iemand die het niet kent?Als logopedist werk ik met kinderen die moeite hebben met de uitspraak van woorden en klanken of die achterlopen in hun taalontwikkeling. Denk aan moeite met het maken van zinnen, een beperkte woordenschat of het vertellen van een verhaal. Ook begeleid ik kinderen die nog weinig of helemaal niet spreken. Daarbij ondersteun ik ouders met praktische tips en adviezen om de ontwikkeling thuis verder te stimuleren.Daarnaast werk ik met volwassenen, bijvoorbeeld na een beroerte, om hen te helpen bij het herstellen van spreken, lezen en schrijven.Waarom heb je voor logopedie gekozen?Ik wist al vroeg dat ik graag met mensen, en vooral met kinderen, wilde werken. Eerst dacht ik aan kraamzorg, omdat ik dol ben op baby’s. Daarna heb ik de opleiding SPW in de kinderopvang gevolgd en afgerond. Later volgde ik de opleiding onderwijsassistent.Tijdens stages ontdekte ik dat klassikaal werken mij minder lag, maar één-op-één begeleiding juist heel goed bij mij paste. In dezelfde periode kreeg mijn oma een beroerte en kwam zij in aanraking met logopedie. Dat heeft mij geïnspireerd om voor dit vak te kiezen. Het combineren van ontwikkeling, begeleiding en het werken met zowel kinderen als volwassenen maakt het voor mij een mooie en afwisselende keuze.Wat betekent jouw werk voor cliënten? Waarom is dat belangrijk volgens jou?Mijn werk helpt cliënten om zich weer zelfstandig te kunnen uiten en communiceren met de wereld om hen heen. Voor kinderen betekent dit dat ze zich beter kunnen ontwikkelen en minder frustratie ervaren. Het is bijzonder om te zien hoe hun zelfvertrouwen groeit wanneer ze merken dat iets wat eerst moeilijk was, toch lukt.Ook voor ouders is het waardevol: wanneer zij vastlopen, kan ik hen weer op weg helpen. Voor volwassenen, bijvoorbeeld na een beroerte, betekent het dat zij hun plek in de maatschappij weer kunnen innemen. Dat maakt het werk voor mij heel dankbaar.Kun je een moment beschrijven waarop je dacht: “hier doe ik het voor”?Ik begeleidde een volwassen cliënt na een beroerte. Hij had moeite met duidelijk spreken, waardoor hij lastig te volgen was en dit invloed had op zijn dagelijks leven en communicatie met zijn omgeving. Samen met mijn stagiaire hebben we hem intensief begeleid.Bij het afscheid sprak hij zijn dankbaarheid uit, en dat raakte mij enorm. Het besef dat iemand door jouw hulp weer kan deelnemen aan de maatschappij, is heel bijzonder. Ook bij kinderen ervaar ik dit gevoel, vooral wanneer ouders tevreden en opgelucht zijn en hun kind beter mee kan komen.Wat vind je het mooiste aan werken met cliënten? Waarom juist dat?Het contact met zowel kinderen als ouders vind ik het mooiste. Kinderen geven snel vertrouwen, en ook ouders durven zich open te stellen. Dat maakt het werk persoonlijk en waardevol.Sinds ik zelf moeder ben, merk ik dat ouders zich nog meer begrepen voelen. Ik kan vanuit eigen ervaring meedenken, en dat versterkt het vertrouwen en de samenwerking.Wat maakt jouw werk soms lastig? Waarom is dat moeilijk? Hoe ga je daarmee om?Soms komen ouders omdat het ‘moet’, maar wordt er thuis weinig geoefend. Daardoor duurt een behandeling langer dan nodig, en dat kan lastig zijn om bespreekbaar te maken. Ook gesprekken waarin je adviseert om verder onderzoek te doen, blijven spannend omdat je niet weet hoe ouders reageren.Ik probeer hierin altijd open en eerlijk te communiceren en samen te kijken naar wat wél mogelijk is.Wat geeft jou energie in je werkdag? Waarom?De vrolijkheid en openheid van kinderen geven mij energie. Hun enthousiasme, blije gezichten en spontane knuffels maken elke dag bijzonder. Ook de positieve reacties van ouders geven veel voldoening.Daarnaast werk ik op een fijne plek in een gezondheidscentrum en heb ik een hechte samenwerking met mijn collega. We kennen elkaar goed en kunnen altijd bij elkaar terecht, wat het werk extra prettig maakt.Wat zou mensen misschien niet verwachten van jouw werk?Veel mensen denken dat logopedie alleen over spraak en taal gaat. Maar ons werk is veel breder. We behandelen ook lees- en spellingsproblemen en ondersteunen kinderen die moeite hebben met beginnend lezen. Die veelzijdigheid verrast mensen vaak.Wat heb je zelf geleerd door dit werk te doen? Waarom is dat belangrijk voor jou?Ik heb vooral geleerd om me goed in te leven in ouders. Sinds ik zelf kinderen heb, begrijp ik beter hoe lastig het kan zijn om oefenmomenten in te plannen in een druk gezin.Daarom kijk ik samen met ouders naar haalbare manieren om thuis te oefenen. Dat maakt de begeleiding realistischer en effectiever.Als je jouw werk in één zin moet samenvatten:Logopedie is voor mij een divers, waardevol en uitdagend vak waarin ik dagelijks het verschil maak in communicatie en kwaliteit van leven.